Kirsten Nuyes is een geboren raspaardje, anders kan je het niet verwoorden. Haar natuurlijke aanleg voor sport kwam zes jaar geleden voor het eerst 'bovendrijven' toen ze in de voetsporen trad van grote broer Kevin, en zich aansloot bij zwemclub ZIK in Kapellen. Haar zwembegeleiders merkten al snel op dat het zesjarige meisje heel wat in haar mars had. Wat niemand toen vermoedde, is dat Kirsten een zo mogelijk nog groter looptalent is.

Mario & Corrie Nuyes (ouders): "Het eerste wat Kirsten zei toen ze de Kermisloop in Putte had gewonnen, was: 'Spijtig dat ik niet de tien kilometer heb gelopen. Ik ben helemaal nog niet moe.' Toen pas is het beginnen doordringen dat ze écht wel een apart talent heeft."

Met sprekend gemak

In november van vorig jaar kwam Kirsten voor de gelegenheid haar jongste broer Glenn aanmoedigen tijdens een schoolveldloop in Kalmthout. "Dat lijkt me wel leuk om ook eens te proberen", dacht ze aan de rand van het parcours. Luttele weken later stond ze bij haar allereerste veldcross, zonder enige voorbereiding, meteen op het podium. Ook in alle volgende criteriumwedstrijden liep ze met sprekend gemak naar een (doorgaans gouden) medaille.

Putse Kermisloop

Sindsdien is het duidelijk geworden dat lopen voor haar méér is dan een plezante afwisseling naast het zwemmen. Zeker na haar onwaarschijnlijke overwinning op de jongste Kermisloop in Putte, aan de vooravond van de Sluitingsprijs, waaraan in totaal zo'n 1.500 lopers deelnamen: in een tijd van 21'17" was ze op de vijf kilometer meteen de snelste dame van het hele pak. Volwassen atletes incluis. En ze was toen nog niet eens twaalf jaar... "Het eerste wat Kirsten zei toen ze rustig over de meet liep, was: Spijtig dat ik niet de tien kilometer heb gelopen. ik ben helemaal nog niet moe", vertelt moeder Corrie Gies. "Toen pas is het bij ons écht beginnen doordringen dat Kirsten toch wel een apart talent heeft."

Ideale bouw

Ook vader Mario Nuyes moet de sportkenners stilaan bijtreden. "Kirsten heeft nog veel groeimarge, en leert ook erg snel bij. Ze heeft feitelijk de ideale lichaamsbouw voor een loopster: mager, lange smalle benen, en grote voeten. Kirsten heeft schoenmaat 40. Als we haar miniemen- trainster bij ACSS, de atletiekclub in Stabroek, mogen geloven, heeft Kirsten een aangeboren naturel om te lopen. Het lijkt allemaal vanzelf te gaan. Ze kan Kirsten op technisch vlak niets meer bijbrengen, zegt ze zelf."

Omnitalent

Ook in andere sporten blijkt Kirsten uit te blinken. "Toen ze onlangs eens ging tennissen, kregen we direct de vraag om haar aan te sluiten. Hetzelfde met het skiën. Jaarlijks trekken we met het hele gezin naar de Oostenrijkse Alpen. De skimonitors daar hebben ons al meermaals voorgesteld om Kirsten langer en intensiever te mogen begeleiden. Maar dat is natuurlijk niet zo evident. De dagen zitten nu al zo vol. Tussen de school en het huiswerk door heeft Kirsten tien uur per week zwemtraining bij Brabo in Antwerpen. Eén keer per maand traint ze op de atletiekclub. Hiernaast speelt ze ook nog eens voetbal, maar dat zal ze toch stilaan van zich moeten afzetten. Ze kan niet alles doen. Kirsten is nog jong, en we willen als ouders absoluut geen druk leggen. Maar vroeg of laat zal ze keuzes moeten maken."

Kirsten Nuyes: "Of ik soms niet moe ben van al dat sporten? Niet echt. Ik rust en slaap veel. En mijn mama zorgt voor lekker eten."

Luc Van Lierde

Hoewel, niet noodzakelijk: als ze later voor duatlon of triatlon kiest, kan ze zwemmen en lopen perfect blijven combineren. "Daar hebben we ook al aan gedacht", zeggen Mario en Corrie. "Onlangs stond er trouwens een oproep van Iron Man Luc Van Lierde in Gazet van Antwerpen. De Vlaamse Triatlon & Duatlon Liga is op zoek naar jonge beloftes, en vroeg aan geïnteresseerden om referentietijden door te mailen. Dezelfde avond nog werd Kirsten door Luc Van Lierde zelf uitgenodigd om deel te nemen aan een provinciale testdag in Brasschaat (waar ze trouwens als allerbeste uitkwam, als enige van 35 testers kreeg ze een B-brevet, nvdr). Op zich heeft Kirsten wel het juiste profiel hiervoor: ze zwemt al zes jaar op hoog niveau, ze is erg sterk in het lopen en met de fiets geraakt ze ook aardig vooruit. Als ze moet zwemmen in Kapellen, wil ze vanuit Putte zo vaak mogelijk met de fiets naar het zwembad. En na twee uur intense training weer helemaal terug naar huis, uiteraard."

België of Nederland?

De prestaties van Kirsten zijn ook letterlijk grensverleggend. Ze woont met haar ouders en haar broers Kevin (24), Erik (20) en Glenn (18) immers in het grensdorp Putte, aan de Nederlandse kant, quasi pal op de landsgrens. Vader Mario heeft de Belgische nationaliteit, moeder Corrie is van Nederlandse afkomst. Hierdoor beschikt het jonge talent over de dubbele nationaliteit. En dat is inmiddels ook onze noorderburen niet ontgaan. "De atletiekclub van Roosendaal heeft ook al geïnformeerd achter Kirsten. Ik heb het gevoel dat jonge atleetjes veel sneller worden opgespoord en begeleid in Nederland. Kirsten woont officieel in Woensdrecht, maar de band met België is toch sterker. Ze loopt momenteel school op het Koninklijk Atheneum in Kapellen, en ze ziet haar Belgische vriendinnen bijna dagelijks op de zwemclub."

Worsten

Zelf blijft Kirsten erg nuchter en onbewogen bij alle lofzang. "Ik doe het gewoon graag. Of ik soms niet moe ben van al dat sporten? Niet echt. Ik rust en slaap veel. En mijn mama zorgt voor lekker eten."

"We passen onze gerechten niet speciaal aan, maar we letten er wel op dat onze kinderen afwisselende maaltijden geserveerd krijgen", vult Corry aan. "Snoep is niet aan ons Kirsten besteed. Ze lust wel eens wat chocolade, maar aan de rest raakt ze niet. Daar doe je haar geen plezier mee. Wél met de gewone 'Vlaamse kost', dat eet ze nog het liefst. Vooral worsten lust ze erg graag." Waarna mama Corrie haar braadpan vol met chipolata's op het vuur zet, want het is bijna etenstijd. "Binnen een uurtje moet ze alweer gaan zwemmen. Ze zal de energie goed kunnen gebruiken." Kirsten kijkt er al naar uit.

Tom Van Caelenberge