Na tien jaar ministerschap keer ik naar het Vlaams parlement terug als oppositielid. Terug naar de banken van waaruit ik ruim twintig jaar geleden mijn eerste stappen zette in de nationale politiek. Met dat verschil, dat ik door mijn partij gevraagd werd om ook de rol als ondervoorzitter van het Vlaams parlement op te nemen. Tegelijkertijd keer ik ook terug naar Kapellen waar ik mijn burgemeestersambt weer heb opgenomen.

Ik geef het toe, na tien jaar mee aan het stuur te hebben gezeten, is het best wel even wennen aan mijn nieuwe rol. Hoewel, het pure parlementaire werk heeft mij altijd al gelegen. De komende jaren zal ik dan ook zeer nauwgezet alle dossiers opvolgen die bepalend zijn voor de toekomst van Vlaanderen en de provincie Antwerpen.

Zoals het dossier rond het sluiten van de Antwerpse ring. Een voor Antwerpen, maar bij uitbreiding héél Vlaanderen, levensbelangrijk werk. Niet enkel om onze wegen open te houden, maar ook als een levensnoodzakelijke ingreep om de haven van Antwerpen als motor van de Vlaamse economie verder te laten draaien. Iedere dag uitstel bij het sluiten van de Antwerpse ring, is er één te veel.

Dat is niet enkel de mening van iemand die mee de krijtlijnen mocht uitzetten in dit dossier, maar dat is ook de mening van heel wat bedrijven die actief zijn in en rond de Antwerpse haven. Antwerpse ondernemingen die, net als vele anderen, ook economisch moeilijke tijden meemaken en proberen een antwoord te formuleren op de huidige economische crisis.

De voortschrijdende onduidelijkheid rond de toekomst van Opel Antwerpen is daar slechts één voorbeeld van. En ook al is de Antwerpse fabriek de meest rendabele uit de hele Opelgroep, omdat er blijkbaar ook andere dan puur economische motieven meespelen, blijft een sluiting en massaal jobverlies boven de hoofden hangen van de vele duizenden werknemers.

Heel wat multinationals die in en om Antwerpen actief zijn, blijven echter voluit geloven in de strategische en economische potenties die Europa's tweede grootste haven heeft. Dat is vooral het geval bij de petrochemische ondernemingen zo.

Wat verder in dit nummer kan u daar een héél dossier rond terugvinden. Gedelegeerd bestuurder van BASF, Wouter De Geest, voorspelt alvast dat de petrochemische sector, na een korte relanceperiode van een tweetal jaar, blijvend zal investeren in de Antwerpse haven. Daarbij zouden in het komende decennium, enkel en alleen al in de petrochemische sector, ruim 10.000 extra jobs worden gecreëerd.

Een hoopvol vooruitzicht in barre economische tijden.

Dirk van Mechelen