De stijgende maatschappelijke aandacht voor paarden maakt dat de paardenhouderij ook als economische sector een geweldige groei kent. Stoeterijen, maneges en paardenpensions rijzen als paddestoelen uit de grond. Ook alle afgeleide vormen, zoals gespecialiseerde dierenartsen, dekstations, hippotherapie, africhtstallen e.d. zoeken - vaak letterlijk - een plaats in onze maatschappij.

In de ons omringende landen wordt de economische potentie van de paardenhouderij al langer onderkend. Met een grote bloei tot gevolg. Dat is onder meer zo in Nederland, waar de economische return in tien jaar tijd verdubbelde tot ruim 1 miljard euro. Momenteel genereert de paardensector in Vlaanderen een toegevoegde economische waarde van ongeveer 215 miljoen euro. De sector is goed voor ongeveer 3.500 voltijdse jobs.

Gezien de historische band tussen paarden en het platteland, willen deze bedrijven zich in het landelijk gebied vestigen. Het wettelijke kader laat dat echter maar in beperkte mate toe. Heel wat paardenhouders ondervinden moeilijkheden bij het verkrijgen van de nodige vergunningen. Zeker als het om maneges of mengvormen gaat. Zij krijgen het etiket zonevreemd opgekleefd, omdat zij volgens de huidige wetgeving voornamelijk thuishoren in recreatiegebied.

Aan die onduidelijke situaties wordt nu een eind gemaakt. Het besluit van de Vlaamse regering rond functiewijzigingen voor gebouwen buiten de geëigende bestemmingszone is aangepast. Via deze aanpassing worden alle mengvormen van paardenhouderij toegelaten in agrarisch gebied.

Vanaf 1 september 2009 worden ook de zogenaamde ondergeschikte functies toegelaten. Concreet betekent dit dat de paardenhouder in beperkte mate, tot maximaal 100 m², een deel van zijn gebouwen kan gebruiken voor bedrijfsgerelateerde handel, horeca of kantoren.

Op vraag van de sector werd eveneens een oplossing geboden aan het probleem van de schuilhokken op weiden. Kleine (tot 20m²) of verrijdbare schuilhokken in agrarisch gebied zijn in de toekomst vrijgesteld van vergunning.

Philippe Heyvaert