December 2009

Inhoud
- Vooraf: Een vat vol uitdagingen
- Luc Coene, vice-gouverneur van de Nationale Bank
- Tuin: De introductie van cortenstaal
- Familiebedrijf Ivens levert wereldwijd
- Streekwijzer Wuustwezel
- In de kijker
- Het Dossier D: Dementie
- Christine Van Broeckhoven: 'leef nu, niet later'
- Vandaag lijden 163.000 Belgen aan dementie
- Leerkracht dementie Johan Van Oers
- Dementiecafes in Vlaanderen
- Ook Guido De Padt brengt dementie onder de aandacht
- Kooktip: Ossobucco alla Milanese
- Kirsten Nuyes, toptalent in wording
- Wegwijzer
- De trein der traagheid: voetbalstadions
- Hete communautaire hangijzers
- Puzzel
Vorige nummers
Lees ook de vorige nummers.
Unieke tentoonstelling in Hoogstraten
Pol Mara, een Rubens uit de 20ste eeuw!
Als ooms en tantes de zevenjarige Leopold Leysen vroegen wat hij later wilde worden, antwoordde hij steevast "Rubens". En als hij enkele jaren later, geplaagd door een minder goede gezondheid, zijn vakanties doorbracht in een Waalse schoolkolonie bleef hij het thuisfront vragen naar tekenpapier, potloden, af en toe een stukje doek of wat olieverf. Geen wonder dus dat uit de kleine Leopold Leysen een groot kunstenaar groeide onder het pseudoniem Pol Mara.
Dat pseudoniem (op basis van de combinatie van hun voornamen) heeft hij aangenomen na zijn huwelijk met Maria Mara, de vrouw die hem de rest van zijn leven zou bijstaan, tot aan zijn dood in 1998.
Een beminnelijk man
Vorig jaar bezochten meer dan 10.000 kunstliefhebbers de retrospectieve In Memo: Pol Mara in het Antwerpse Provinciehuis. "Een mooier geschenk hadden gouverneur Paulus en zijn echtgenote Edith me nooit kunnen geven," vertelt Maria Mara. "Ik kreeg carte blanche om de werken in optimale omstandigheden te presenteren."
Wijzers: Wat voor iemand was Pol?
Maria Mara: "Pol was een echte humanist. Een beetje teruggetrokken, maar hij hield van de mensen en de mensen die hem wat beter kenden, hielden van hem. Zacht en gevoelig. Maar als hij ergens onrecht voelde, kon hij echt kwaad worden. Hij leefde voor zijn kunst. Het zakelijke dat eraan verbonden was, heeft hem nooit geďnteresseerd. Dat was mijn taak. Van zaken doen had hij trouwens absoluut geen verstand."
Maria Mara: "Ik herinner me een groepstentoonstelling. We werden er door niemand minder dan Paul Delvaux aangesproken. Ik ga u in het oog houden, vertrouwde hij Pol toe."
"Dankzij Pols werk hebben wij heel wat intrigerende mensen leren kennen. Sommigen, zoals Camille Paulus, Toots, Ivo Michiels, zijn echte vrienden geworden. Maar ook mensen als Pierre Salinger (persattache van JFK), Henry Miller (auteur van o.m. Tropic of Cancer), Annie barones Stoclet en Farah Diba hebben we op die manier beter leren kennen. Henry Miller heeft ons ooit toevertrouwd dat hij eigenlijk liever schilder geworden was. Ooit ben ik toevallig trouwens in het bezit gekomen van een mooie aquarel van zijn hand."
Kröller-Müller
"Pol had altijd veel succes, hoe vaak hij ook van stijl veranderde, en dat in binnenen buitenland. Ik herinner me nog een groepstentoonstelling waar Pol aan meewerkte, toen hij nog absoluut geen naam had. Op een bepaald moment werden wij er aangesproken door niemand minder dan Paul Delvaux. Ik had al gezien dat hij sommige werken van Pol aandachtig bekeek, maar blijkbaar had de galerijuitbater Delvaux verteld dat de maker van die werken aanwezig was. Delvaux is toen naar Pol gekomen en heeft hem toevertrouwd dat hij hem in het oog zou houden."
Wijzers: Een Antwerps kunstenaar met een privé museum in de Provence. Hoe komt dat?
Maria Mara: "Pol heeft dikwijls veel last gehad van zijn nieren. Op een keer was er een tentoonstelling in Rotterdam, georganiseerd door prof. Bram Hammacher van het Kröller-Müller-museum en ik stond daar alleen. Pol lag doodziek te bed. Hammacher opperde toen de idee om met Pol naar warmere streken te trekken en hij stelde ons het Maison Jaune van Kröller- Müller stichting ter beschikking. Dit huis is gesitueerd in Murs en gewijd aan de nagedachtenis van Vincent Van Gogh.
Die herhaalde verblijven in het zuiden hebben Pol echt goed gedaan. Op een bepaald moment wilde de stichting ons het huis zelfs verkopen. Tegen zeer gunstige condities, maar eigenlijk was het atelier te klein voor het werk waar Pol vaak mee bezig was. We hebben toen een stuk grond kunnen aankopen in Gordes.
Maria Mara: "Ik ben bezig om alles van en rond Pol te archiveren. Daar kruipt enorm veel energie in. Spijtig genoeg lijkt er in Vlaanderen geen archief voor plastische kunsten te bestaan."
Pol heeft daar voor ons een buitenverblijf ontworpen en laten uitvoeren. Pol had ook een groot architect kunnen worden, maar hij heeft welbewust gekozen voor de schilderkunst."
Musée Mara
"In Gordes was een Vasarelymuseum ingericht in het renaissancekasteel. Na de dood van Vasarely, een goede vriend van Pol, zijn er wat problemen geweest met de nalatenschap. Dankzij burgemeester Maurice Chabert en zijn echtgenote Vivi, is het kasteel toen ingericht als Musée Mara.
In die periode werkte Pol voor Janssen Pharmaceutica als art director. Zonder de steun van Paul en Dora Janssen hadden we dat nooit kunnen realiseren. In die tijd was er nog geen internet en geen e-mail, maar toch bleef Paul Janssen Pols loon verder uitbetalen terwijl wij in Frankrijk bleven. Als het werk maar tijdig uitgevoerd was. Spijtig genoeg ben ik verplicht het huis te verkopen. Ik heb geen kinderen, en als ik zou komen te overlijden moet mijn broer successierechten betalen die niet haalbaar zijn."
Wijzers: Eind maart organiseert u een tentoonstelling in Hoogstraten. Wat mogen we daar verwachten?
Maria Mara: "Inderdaad. Dankzij de tussenkomst van dr. Marc Rosquin van Ile-des-Senses, kunnen we in het Hoogstratense Stedelijke Museum een aantal werken van mijn man tentoonstellen, zodanig dat het hele oeuvre aan bod komt. Ik wil er opnieuw een mooie overzichtstentoonstelling van maken. Spijtig genoeg heb ik de binnenruimtes nog niet kunnen verkennen, maar de omgeving van het Begijnhof werkt alvast heel inspirerend."
Wijzers: En welke toekomstplannen koestert u nog?
Maria Mara: "Ik ben momenteel druk bezig om alles van en rond mijn echtgenoot te archiveren. Daar kruipt enorm veel tijd en energie in. Na de tentoonstelling in Hoogstraten houd ik het, qua tentoonstellingen, even voor bekeken, maar er zijn plannen om binnen 2 ŕ 3 jaar in Londen een grote tentoonstelling te organiseren rond het werk van Pol. Boeken en briefwisseling heb ik ondertussen al onder kunnen brengen, maar spijtig genoeg lijkt er in Vlaanderen geen archief voor plastische kunsten te bestaan."
Ludo Joosen
Praktisch
De tentoonstelling, die een 25 werken bevat, is geopend van woensdag tot zondag van 14 u tot 17 u en loopt van 28 maart tot 1 juni.
De toegang tot de tentoonstelling is gratis. Info Stedelijk Museum: 03 314 65 88. Tijdens de periode van de tentoonstelling zullen ook enkele kleinere werken opgesteld staan in de ruimtes van Ile-des- Senses, Vrijheid 33-35 in Hoogstraten.
Meer info: 03 385 37 81.
Art meets beauty
Parallel aan de tentoonstelling in het Stedelijk Museum kan u bij Ile-des- Senses een keur aan litho's van de hand van Pol Mara bewonderen. "Deze werken, zelden tevoren getoond en behorend tot de zogenaamde "cirkelperiode" zijn afkomstig uit het privé-bezit van de familie Mara", vertelt dr. Marc Rosquin.
"De schoonheid die spreekt uit de werken van Mara passen perfect bij onze doelstellingen", stelt zaakvoerster Reinhilde Sebrechts. "Van bij de start van onze zaak speelden we met de idee om kunst en schoonheidsbehandelingen met elkaar te combineren. Dit voorstel vanwege de familie Mara mochten we dan ook niet laten passeren."
U vindt Ile-des-Senses aan de Vrijheid 33-35 (nauwelijks 300 meter ten noorden van het Stedelijk Museum) en u kan er de werken bewonderen tijdens de normale openingsuren van het salon (ma tot vrij van 10 u tot 18 u) na afspraak op 03/3853781.
Meer info over Ile-des-Senses vindt u op www.ile-des-senses.be.


Parallel aan de tentoonstelling in het Stedelijk Museum kan u bij Ile-des- Senses een keur aan litho's van de hand van Pol Mara bewonderen. "Deze werken, zelden tevoren getoond en behorend tot de zogenaamde "cirkelperiode" zijn afkomstig uit het privé-bezit van de familie Mara", vertelt dr. Marc Rosquin.