"De mondiale invloed van de Amerikaanse verkiezingen is misschien eerder voer voor de politieke analisten, maar ik denk niet dat er erg veel verschillen bestaan tussen democraten en republikeinen op het vlak van het buitenlandse economische beleid. De kans op een drastische ommezwaai na de verkiezingen is minimaal. Hooguit zijn er enkele accentverschuivingen. Niet zoals in Engeland, waar de kloof tussen het linkse Labour en de Conservatieven aanzienlijk groter is. In het verleden leidde dat daar wel eens tot plotse koerswijzigingen", zegt D'Hoore.

Bill Clinton

Mogelijk kunnen externe factoren – de veiligheidstoestand in Afghanistan en Irak, of het militaire getouwtrek in de olierijke Kaukasus-regio – de electorale balans doen omslaan.

"Dat geloof ik niet. Beide presidentskandidaten situeren zich dicht bij het centrum. Ze willen zoveel mogelijk Amerikanen aanspreken en overtuigen. Vooral dan de twijfelende kiezers, die op 4 november wel eens de doorslag kunnen geven. McCain en Obama zullen zich, met andere woorden, geen al te extreme standpunten veroorloven. De grote lijnen liggen vast. Ook op wereldschaal spelen die ideologische verschillen weinig of geen rol. Toen Bill Clinton in 1992 de verkiezingen won, dacht iedereen dat dit geen goede zaak was voor de wereld. Achteraf gezien bleken dat juist heel góéde economische jaren te zijn geweest."

Beurs wacht niet

De verkiezing van een nieuw staatshoofd in de Verenigde Staten leidt nauwelijks tot zenuwachtigheid op de grote internationale beurzen, weet D'Hoore.

"De beurs wacht niet op de uitslag. Dat doet ze nooit. Speculanten spelen op voorhand in op de voorspellingen. Net zoals bij de bedrijven."

"De beurs wacht niet op de uitslag. Dat doet ze nooit. Speculanten spelen altijd op voorhand in op de voorspellingen. Het feitelijke opbod, het financiële ellebogenwerk, gebeurt in aanloop naar de verkiezingen. Eens de winnaar bekend is, zie je precies het omgekeerde gebeuren: dan kiezen de mensen eieren voor hun geld en koelt de hele handel af. Eigenlijk net zoals bij de bedrijven. Als de winstprognoses daar lager uitvallen dan verwacht, zie je de aandelen zakken, en omgekeerd", verklaart D'Hoore.

Dalende koopkracht

"Natuurlijk is het zo dat een republikein in het Witte Huis beter is voor de wapenindustrie, en dat de gezondheidssector meer gebaat is bij een democratische president. Maar of het nu McCain of Obama wordt, de nieuwe Amerikaanse president zal in eerste instantie een oplossing moeten bieden aan het probleem van de koopkracht en de noodlijdende huizenmarkt. En daar zal ie zijn handen meer dan vol mee hebben. Zoals het er nu uitziet, zal de economie vooral in de tweede helft van de presidentiële ambtstermijn weer tot bloei komen."

Tom Van Caelenberge