Wijzers: De voorbije weken was het al Eurosong wat de klok sloeg. De voorrondes op Eén lokten elke week meer dan een miljoen kijkers. Volgde je het gebeuren met extra aandacht?

Barbara Dex: "Ja, toch wel. Je behoudt toch een zekere band met de wedstrijd en alles wat daar rond hangt. Eurosong is een deel van mijn leven, en zal dat ook altijd blijven. Voor de rest volg ik net als iedereen de preselecties vanuit mijn luie zetel, en luister ik even graag naar de commentaren van de vakjury. Voor hetzelfde geld had ik er ook weer gestaan, maar mijn inzending geraakte dit jaar niet bij de laatste twintig. Jammer, maar ik ga er ook niet te lang om malen. Ik stond eerder al drie keer in de finale. Ik heb het allemaal al eens meegemaakt. Seen it, done it. Al sluit ik natuurlijk niet uit dat ik ooit nog eens mijn kans waag."

Barbara Dex: "Vlaanderen mag zich niet laten meeslepen door het Eurovisiecircus. We moeten onszelf blijven. Eigenheid siert. Het is toch nog altijd het SONG-festival, hé?"

Wijzers: 'Iemand Als Jij', de ballade waarmee je ons land vertegenwoordigde in 1993, werd door Vlaanderen massaal naar Ierland gestemd. Maar blijkbaar lag Europa daar toen niet op te wachten.

Barbara Dex: "Je kunt je de vraag stellen waar Europa wél op zit te wachten. Het draait al lang niet meer rond de muziek, maar om de verpakking. Het Songfestival is een kakofonie van stijlen geworden. Een kitscherige bedoening. Wie het hardst opvalt, scoort het hoogst. Vlaanderen mag zich niet laten meeslepen door dat circus. We moeten onszelf blijven. Eigenheid siert, vind ik. Het is tenslotte nog altijd een SONG-festival, hé? Toen ik in '93 deelnam, ging het er nog iets anders aan toe. Het was het laatste jaar dat de landen muzikaal begeleid werden met een groot concert, met een eigen dirigent. Voor België was dat toen Bert Candries. Vriendjespolitiek bestaat al langer, maar ik heb toch het gevoel dat het festival sindsdien veel van zijn soberheid, zijn echtheid heeft verloren."

Wijzers: Hoe blik je nu, jaren later, terug op die gebeurtenis?

Barbara Dex: "Ik heb die periode niet echt bewust beleefd. Nadat ik de finale van Eurosong won, belandde ik in een soort roes. Ik was amper 19 jaar en een onbekend meisje uit de Kempen, zonder enige podiumervaring. En plots word je dan een nationale bekendheid, en word je bedolven onder de persaandacht. Ik onderging het allemaal een beetje. Ik deed alles wat ze me vroegen. 'Als dat rood lichtje gaat branden, moet je in die camera kijken.' Ik stond er gewoon niet bij stil."

'Paardenkoppen'

Wijzers: Was je dan niet bloednerveus? Je zong live voor een half miljard mensen.

Barbara Dex: "Niet echt. Nu zou ik zeker een pak zenuwen hebben, maar toen was ik nog veel te jong om dat te beseffen. Ik denk dat ik iets te veel onder de indruk was van het hele gebeuren. Het festival vond dat jaar voor de tweede keer op rij in Ierland plaats. Niet in de hoofdstad Dublin, maar in het plaatsje Millstreet. In een gigantisch grote manege. Ik herinner mij nog vaag al die 'paardenkoppen' die daar hingen. En natuurlijk de feestjes, waar ik wat verloren stond tussen al die favorieten. Eén van hen was de Nederlandse Ruth Jacott. IJsland had net als België een jong meisje ingestuurd, Inga. Ik geloof dat ze 17 was. Automatisch zoek je elkaar dan op. Uiteindelijk ging de overwinning opnieuw naar Ierland, naar Niamh Kavanagh, met het liedje 'In Your Eyes'. Een verdiende winnaar, maar van de zangeres hebben we daarna feitelijk niets meer gehoord. Ikzelf eindigde op de laatste plaats. Toch blik ik met voldoening terug. Eurosong heeft voor mij bepaalde deuren geopend. Achteraf gezien was mijn deelname een mooie springplank. Mijn naam raakte ineens bekend bij het Vlaamse publiek."

"Toen ik de finale van Eurosong won, belandde ik een soort roes. Ik was 19 jaar en een onbekend meisje uit de Kempen. En plots word je dan een nationale bekendheid. Ik onderging het allemaal."

Wijzers: Je vader, Marc Dex, bereikte met 'O Clown' ook ooit de finale van Canzonissima, zeg maar de voorloper van Eurosong. Heeft hij je gestimuleerd om zangeres te worden?

Barbara Dex: "Dat één van de kinderen in zijn muzikale voetsporen is getreden, vindt hij natuurlijk plezant. Maar mijn vader heeft me op geen enkel ogenblik 'gepusht'. Die keuze heb ik volledig zelf gemaakt. Het is nooit echt mijn bedoeling geweest om een zangcarrière uit te bouwen. Dat is gewoon zo gegroeid. Al heeft papa me natuurlijk wel een duwtje in de rug gegeven. Als meisje van 14, 15 jaar zong ik al vaak, en graag. Op schoolfeestjes, bij het kerkkoor of tijdens soundmixwedstrijdjes. Ik was een enorm grote fan van Madonna. Tot mijn vader op een dag zei: 'probeer zelf eens een liedje op te nemen'. Zo is het allemaal begonnen. Ik heb veel te danken aan mijn vader. Met al zijn ervaring en connecties in de 'showbizz' was hij de ideale coach, mijn rechterhand. Mijn vader regelde alles, ik moest me alleen met het zingen bezighouden. Af en toe leidde dat natuurlijk wel eens tot wrijvingen. Mijn vader zong in de jaren '60 en '70. Dat was nog een totaal andere stijl. Maar zonder hem had ik nooit gestaan waar ik nu sta."

Kempense bescheidenheid

Wijzers: Welke andere mensen hebben een belangrijke invloed gehad?

Barbara Dex: "In de periode na Eurosong heb ik veel te danken gehad aan Gino Moerman van de platenfirma ARS, die altijd in mij is blijven geloven. En aan mijn man, uiteraard. Patrick en ik zijn al bijna twintig jaar samen. Hij was feitelijk mijn eerste vriendje op school. Onze relatie is vroeger een paar keer aan- en afgesprongen, maar Patrick is altijd mijn enige toeverlaat gebleven. Ook in minder leuke tijden kon ik altijd op hem rekenen. We zijn nu al jaren gelukkig samen, en hebben twee schitterende zoontjes: Wout is intussen al zes jaar, Kobe is er drie."

Wijzers: En valt dat wat te combineren, het ouderschap en een zangcarrière?

Barbara Dex: "Erg goed zelfs. Ik zie mijn kinderen meer dan de gemiddelde moeder. Ik moet hard werken, maar die periodes zijn geconcentreerd. In het weekend treed ik op – dat weet je als je voor de zangbusiness kiest – en overdag zit ik doorgaans in de studio voor repetities en opnames, of probeer ik eigen nummers te schrijven. Maar dan nog blijft er voldoende tijd over om bijvoorbeeld de kindjes van school af te halen. Ik vind het heerlijk om mama te zijn. Ik zing ontzettend graag, maar vraag me niet te kiezen tussen zingen of mijn gezin. Mijn kinderen betekenen alles voor mij!"

Wijzers: Wat zou er van Barbara Dex geworden zijn zonder haar vocale cadeau van Moeder Natuur?

Barbara Dex: "Tja, wie zal het zeggen? Ik heb Mode en Kleding gestudeerd, dus waarschijnlijk zou ik iets in die richting hebben gedaan. Soms denk ik er wel eens aan om een eigen boetiek te beginnen, of zo. Misschien komt dat er ooit nog van. Maar op dit ogenblik amuseer ik mij gewoon nog te veel met zingen. Ik heb een perfect evenwicht gevonden tussen werk en gezin. Soms vragen ze weleens: 'Barbara, waarom probeer je het niet eens in het buitenland, in Nashville?' Elke zanger droomt hiervan, maar ik blijf liever met mijn twee Kempense voeten op de grond. Zo'n onderneming houdt financiële risico's in. De kans dat je slaagt is sowieso erg klein. Of misschien ben ik gewoon veel te bescheiden...

Ach, we zien wel wat de toekomst brengt. Ik ben net terug van een weekje vakantie. Het eerste wat ik dacht toen ik weer thuiskwam en mijn werk hervatte, was: 'Verdorie, wat heb ik dit gemist'. Om maar te zeggen: ik ben momenteel supergelukkig met wat ik doe."

Tom Van Caelenberge

Zeven cd's in vijftien jaar

Barbara Dex is duidelijk een bezige bij. De Vlaamse 'Ilse DeLange' is nog altijd maar 34, en toch lijkt het alsof ze al een eeuwigheid meedraait. Op vijftien jaar tijd leverde ze maar liefst zeven full-cd's af. "Ik heb niet stilgezeten, dat mag ik wel zeggen", zegt 'La Dex'. "Eén album om de twee jaar is een behoorlijk tempo. Momenteel ben ik trouwens volop bezig met de afwerking van een nieuwe cd. Het wordt opnieuw een mix van country, pop en rock, helemaal in het verlengde van de voorganger 'Blue-Eyed Girl'. Helemaal mijn ding, dus." De nieuwe cd van Barbara Dex wordt op 26 september voorgesteld in De Zuiderkroon in Antwerpen. Op zaterdag 18 oktober is ze gastvedette op het jaarlijkse Bal van Dirk Van Mechelen in Kapellen.