Universiteit Antwerpen gaat voor verdere academisering en actief pluralisme

Rector Francis Van Loon begint aan zijn laatste academiejaar als rector. Nu de fusieovereenkomst van 1 oktober 2003 tussen de toenmalige Ufsia, UIA en Ruca geleid ook in de geesten geleid heeft tot één Universiteit Antwerpen, staat de verdere academiesering van meerdere richtingen hoog op de agenda.

Francis Van Loon"Na het succesvol afronden van belangrijke projecten zoals de fusie, de verzelfstandiging van het Academisch Ziekenhuis en het samenwerkingsverband met alle Antwerpse ziekenhuizen is de verdere academiesering van het Antwerps hoger onderwijs een prioriteit voor mij", stelt de rector. "Meer in het bijzonder wil ik tijdens mijn laatste jaar als rector meer dan een tandje bijsteken om het dossier van de Industriële Wetenschappen tot een goed einde te kunnen brengen Het is voor ons als universiteit, maar ook voor een havenstad als Antwerpen van enorm belang dat we tot deze faculteit kunnen komen. Het moet de beste opleiding van Vlaanderen worden. De dynamiek die nu ontstaan is tussen de Universiteit, de Hogeschool Antwerpen en de Karel de Grote-Hogeschool mag niet meer stilvallen."

Francis Van Loon gaat zelfs nog verder: "Als universiteit hebben we hiervoor zelfs al eigen middelen voor opzij gezet, maar we rekenen ook op een rationaliseringsbonus vanwege de Vlaamse Overheid".

Eigen en andere levensbeschouwingen

Een hoger onderwijsinstelling in Antwerpen moet natuurlijk blijvend ook hebben voor de verdere internationalisering binnen het onderwijs vinden ze aan de universiteit. Vandaag komen 12% van de voltijds studenten uit het buitenland. In het kader van het Erasmus uitwisselingsprogramma komen en gaan elk jaar een 400-tal studenten van en naar Antwerpen.

Maar daarnaast is de rector fier dat de universiteit de motor is van het verder uitdragen van het 'actief pluralisme', wat trouwens opgenomen is in de 'mission statement' van de unif. "Met het oprichten van het centrum Pieter Gillis, een notoir Antwerps humanist uit de 16de eeuw, willen we vandaag het belang van het levensbeschouwelijke aantonen en helpen te plaatsen", weet de rector. "Actief pluralisme is zelf geen levensbeschouwing, maar een houding ten aanzien van de eigen en andere levensbeschouwingen. Het insisteert op een inhoudelijke dialoog binnen en tussen levensbeschouwingen en op een concreet engagement dat levensbeschouwingen als fenomeen, als overtuiging én als praktijk, ernstig wil nemen", besluit de rector.

Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in volgende artikels: