December 2009

Inhoud
- Vooraf: Een vat vol uitdagingen
- Luc Coene, vice-gouverneur van de Nationale Bank
- Tuin: De introductie van cortenstaal
- Familiebedrijf Ivens levert wereldwijd
- Streekwijzer Wuustwezel
- In de kijker
- Het Dossier D: Dementie
- Christine Van Broeckhoven: 'leef nu, niet later'
- Vandaag lijden 163.000 Belgen aan dementie
- Leerkracht dementie Johan Van Oers
- Dementiecafes in Vlaanderen
- Ook Guido De Padt brengt dementie onder de aandacht
- Kooktip: Ossobucco alla Milanese
- Kirsten Nuyes, toptalent in wording
- Wegwijzer
- De trein der traagheid: voetbalstadions
- Hete communautaire hangijzers
- Puzzel
Vorige nummers
Lees ook de vorige nummers.
Tweespraak: Met de auto in het verkeer: op naar variabele maximumsnelheden?
Op de Antwerpse Ring mag je normaal gezien 100 kilometer per uur rijden. Bij droog weer en beperkt verkeer lijkt dit te weinig, maar als het regent, ijzelt of bij druk verkeer is het een levensgevaarlijke snelheid. Op de ene moment is het gepast 50 km per uur te rijden in een woonkern. Maar wanneer de school begint of net uit is kan je met de auto in die omgeving niet voorzichtig genoeg zijn. Moeten we het beleid radicaal omgooien en volledig overstappen van absolute naar variabele maximumsnelheden? Wijzers stak zijn licht op bij Maarten Matienko van de VTB-VAB en Vlaams minister van Mobiliteit Kathleen Van Brempt.
Maarten Matienko
Automobilistenvereniging VTB-VAB

Moeten we inderdaad definitief overstappen van absolute naar variabele snelheden?
Maarten Matienko: "Variabilisering van de maximumsnelheid mag zeker geen lineaire maatregel worden. De aanpassing van de snelheid aan de omstandigheden moet op een behoedzame manier gebeuren en een duidelijk doel voor ogen hebben. Wil ze effectief zijn, dan moet de variabele snelheid goed gesignaleerd en gecontroleerd worden. In de praktijk leidt dit veelal tot een snelheidsbeperking, omwille van vlotte doorstroming, waarschuwingsfunctie voor een obstakel, weeromstandigheden of om zwakke weggebruikers te beschermen (bv. via een tijdelijke zone 30 in schoolomgevingen). In onze buurlanden is een belangrijk deel van het autosnelwegennet uitgerust met variabele signalisatieborden en toepassingen van variabele snelheden zijn er dan ook legio. België heeft inzake variabilisering met het blokrijden op de E40 richting kust, een jarenlange, positieve ervaring. Enkel gebeurt het hier niet via variabele signalisatie, maar door een zeer arbeidsintensief systeem van gemotoriseerde politieteams. Dergelijke aanpak staat een uitbreiding in de weg."
Gaan we met dergelijke systemen niet de chaos creëren? Is de verkeersveiligheid er mee gebaat dat op een autosnelweg de snelheid van uur tot uur kan wijzigen? Bovendien, is het in de praktijk afdwingbaar?
Maarten Matienko: "De grootste veiligheidsrisico's op de autosnelweg zijn de snelheidsverschillen tussen een auto, motor, bus en vrachtwagen en de inhaalmanoeuvres en weefbewegingen bij het in- en uitvoegen. Veiligheid en doorstroming zijn erbij gebaat om op drukke momenten deze risico's te beperken. Dit kan het gemakkelijkst door een homogene verkeersstroom te creëren waarbij de snelheidsverschillen nivelleren en daarmee ook de stimulans om in te halen wegvalt. Vanuit een mobiliteitsstandpunt heeft een verkeersstroom aan 90 km/u nog extra voordelen: de capaciteit van de weg wordt optimaal gebruikt en de kans op harmonicafiles wordt laag. Er ontstaat dus gestructureerde orde. Voorwaarde is dat iedere bestuurder zich aan de regels van snelheid en volgafstand houdt. Pijnpunt blijft de afdwingbaarheid en dus de noodzakelijke controle op het rijgedrag van de weggebruikers."
Indien je de consequentie doortrekt, kan er dan bij ideale omstandigheden ook afgeweken worden van de gekende bovengrenzen? Bijvoorbeeld 's nachts?
Maarten Matienko: "Theoretisch klopt het dat een variabel snelheidsbeleid zich niet hoeft te beperken tot snelheidsbeperkingen. De praktijk wijst echter uit dat veiligheid en milieu niet gebaat zijn met een verhoging van de maximum snelheidsgrens op autosnelwegen. Zo heeft onderzoek van VAB en de VUB duidelijk uitgewezen dat onze rijprestaties 's nachts slechter worden. We zijn minder alert, maken meer stuurfouten, lopen het risico even weg te dommelen achter het stuur. Zelfs ervaren chauffeurs zijn zich vaak niet bewust van hun zwakke rijprestaties tijdens de nacht. Op secundaire wegen kan in de gepaste omstandigheden dan wel weer gedacht worden aan het doorbreken van de huidige bovengrens."
Kan dit instrument meer ingezet worden in de strijd tegen de files? En bij uitbreiding in het bedwingen van de schadelijke uitstoot van CO² en of fijn stof?
Maarten Matienko: "De uitstoot van een wagen neemt proportioneel sterk toe bij snelheden beneden de 40 km/u en boven de 120 km/u. Toch zal een variabel snelheidsbord op zich nooit voldoende zijn. Een controlebeleid moet de navolging ervan afdwingen, een continue evaluatie moet de doeltreffendheid meten en de toepassing ervan legitimeren. Niet te onderschatten is de noodzaak aan een draagvlak bij de weggebruikers. Het mobiliteitseffect zoals het vermijden van files is vaak concreet ervaarbaar, maar het milieuvoordeel is voor bestuurders minder tastbaar en is daarmee minder gemakkelijker afdwingbaar. Temeer dat we ons bewust moeten blijven dat het als een algemene regel niet geschikt is. De situatie en de verkeersafwikkeling ter plaatse zijn criteria die bepalen of een variabele snelheid voordeel biedt."
Kathleen Van Brempt
Vlaams minister van Mobiliteit

Moeten we inderdaad definitief overstappen van absolute naar variabele snelheden?
Kathleen Van Brempt: "Overstappen van absolute naar variabele snelheden is zowel logisch als slim. Logisch omdat een variabele snelheid inspeelt op de realiteit van de wegsituatie. Snelheid is namelijk een belangrijk element dat bijdraagt tot de verkeersveiligheid. Als we gewoon al kijken naar de impact van snelheid op de ernst van ongevallen, dan zijn de cijfers frappant. 5% van de voetgangers die door een voertuig met een snelheid van 30km/u wordt aangereden, overlijdt. Bij een snelheid van 50 km/u bedraagt het dodenaantal 45% en dit stijgt tot 85% als het voertuig 65 km/u rijdt.
Het is ook slim om te werken met variabele snelheden. Door meer te werken met variabele snelheden, verhoogt het draagvlak bij de mensen. Mensen aanvaarden namelijk om 30 km/uur te rijden aan een schoolpoort op het moment dat er zich kinderen bevinden, maar aanvaarden deze snelheid niet als het nacht is. Daarom investeert de Vlaamse overheid bijvoorbeeld in zoveel mogelijk dynamische signalisatie aan schoolomgevingen. Hetzelfde geldt trouwens voor snelheden bij verschillende weersomstandigheden. Een kleine vermindering van de snelheid heeft op dat moment een groot potentieel om het aantal ongelukken en gewonden te reduceren. Daarom investeerden we als Vlaamse overheid tussen 2001 en 2006 3,5 miljoen euro in intelligent verkeersmanagement. De doelstelling op middellange termijn moet zijn om alle drukke punten in Vlaanderen uit te rusten met dynamische verkeerssignalisatie."
Gaan we met dergelijke systemen niet de chaos creëren? Bovendien, is dit afdwingbaar?
Kathleen Van Brempt: "Ik ben er zeker van dat er hierdoor geen chaos ontstaat. Een elektronisch verkeersbord heeft namelijk dezelfde wettelijke kracht als een gewoon verkeersbord. Het is belangrijk dat iedereen dus de variabele snelheid aanvaardt. Twee randvoorwaarden zijn hierin zeer belangrijk. De kwaliteit van de dynamische signalisatie: de borden moeten voor iedereen duidelijk leesbaar en verstaanbaar zijn. En de strikte handhaving. Het is letterlijk van levensbelang dat we genoeg controleren om de voorgeschreven snelheid ook in de praktijk af te dwingen."
Indien je de consequentie doortrekt, kan er dan bij ideale omstandigheden ook afgeweken worden van de gekende bovengrenzen? Bijvoorbeeld 's nachts?
Kathleen Van Brempt: "Als het invoeren van variabele snelheden een pleidooi is om sneller te gaan rijden, dan ben ik het daar absoluut niet mee eens. Bij een verhoging van de snelheid, daalt de kans dat men adequaat kan reageren op een onvoorziene omstandigheid. Bij een hogere snelheid wordt het steeds moeilijker om de snelheid van anderen in te schatten, en de naderende snelheid ten opzichte van vaststaande objecten. Bovendien versmalt het gezichtsveld bij hoge snelheid, waardoor men minder goed ziet wat er zich naast de weg afspeelt. Ook is er verschil in stopafstand, bij 120km/u bedraagt die 105 meter, bij 140km/u loopt dit al op tot 137 meter."
Kan dit instrument meer ingezet worden in de strijd tegen de files? En bij uitbreiding in het bedwingen van de schadelijke uitstoot van CO² en of fijn stof?
Kathleen Van Brempt: "Files en snelheid hebben wel degelijk met elkaar te maken. Er bestaat een optimale snelheid waarbij de capaciteit van de wegen optimaal benut wordt (85 à 90 km/u bij autosnelwegen). Dynamische snelheden zijn dus niet enkel belangrijk voor de verkeersveiligheid, maar ook voor verkeersmanagement. Bovendien speelt hier ten volle het argument van het milieu. Niet enkel leiden hogere maximale snelheden tot een hogere CO² uitstoot, ook de productie van deze snellere en performantere wagens vraagt heel wat van onze kwetsbare grondstoffenreserves. Variabele snelheden kunnen leiden tot een gemiddelde besparing in energiegebruik van enkele procenten in homogeen, druk verkeer (tot ruim 7 procent)."
Philippe Heyvaert

