Tweespraak: moet België gesplitst worden?

Eind vorig jaar publiceerde de denkgroep 'In de Warande' het lijvige 'Manifest voor een zelfstandig Vlaanderen in Europa'. In dit werkstuk pleit een vooraanstaande groep zakenmensen en academici, op basis van wetenschappelijk cijfermateriaal, onomwonden voor een splitsing van België. Wijzers laat over deze thematiek twee verschillende stemmen klinken. Remi Vermeiren, de gewezen topman van KBC, is voorzitter van de denkgroep 'In de Warande' en Alain Gerlache is directeur-generaal van de RTBF-televisie en berichtte enkele jaren geleden op het VRT-journaal over nieuws uit Wallonië in zijn rubriek 'De Taalgrens'.

Remi Vermeiren
Voorzitter denkgroep 'In de Warande'
Gewezen topman van KBC

Remi Vermeiren

Welke zijn voor u de belangrijkste voordelen van een onafhankelijk Vlaanderen?

Remi Vermeiren: "Laat mij eerst en vooral onderlijnen dat er niet alleen voor Vlaanderen, maar ook voor Wallonië voordelen aan verbonden zijn. Het standpunt van de denkgroep 'In de Warande' steunt immers op twee pijlers.

Enerzijds wordt een aangepast beleid en degelijke en snelle besluitvorming onmogelijk gemaakt door de grote verschillen tussen Vlaanderen en Wallonië op talloze vlakken. Denken we maar aan de verschillende bevolkingsdichtheid, economische prestaties, mobiliteitsproblematiek, dynamiek van de vergrijzing of tewerkstelling in de overheidssector. Maar er zijn ook culturele verschillen, zoals de taal of de politieke oriëntatie: ongeveer 45 % van de Vlamingen stemt centrum-rechts, terwijl zowat 45 % van de Waalse kiezers centrum- links stemt. Deze verschillen zijn een hinderpaal voor de groeiende economische en sociale uitdagingen van beide gemeenschappen.

Anderzijds ondervinden Vlaanderen én Wallonië de nadelen van de huidige federale structuur van België: inefficiëntie, een chaotische bevoegdheidsverdeling, een laag sociaal kapitaal, en het onbevredigende statuut van Brussel, dat geen "bindende" hoofdstad meer is. Het democratische deficit van België is voor Vlaanderen wel groter dan voor Wallonië. De dubbele tweederdemeerderheid fnuikt de democratische meerderheid van Vlaanderen, terwijl natuurlijk ook de financiële transfers – ook al zijn ze contraproductief voor de regio – in het voordeel zijn van Wallonië."

Is een verdere staatshervorming met als doel een confederaal België niet voldoende voor een beleid op maat van de regio's?

Remi Vermeiren: "Een verdere doorgedreven staatshervorming, met andere woorden, voortdoen zoals we bezig zijn, volstaat niet om verschillende redenen. Ten eerste leert de geschiedenis ons dat de kans klein is dat er deze keer een definitieve en bevredigende oplossing uit de bus zal komen. De standpunten van Wallonië en de beginoplossing voor B-H-V zijn daarvoor tekenen aan de wand."

"Vlaanderen én Wallonië ondervinden de nadelen van de huidige federale structuur."

"Vlaanderen zal zich altijd in een zwakke onderhandelingspositie bevinden zolang het geen krachtige houding aanneemt om België te splitsen. Zo bereik je alleen maar onbevredigende resultaten. Voor ons is het duidelijk dat Belgisch confederalisme geen stimulerend project zal zijn dat Vlaanderen én Wallonië voldoende impulsen kan geven om boven zichzelf en de huidige uitdagingen uit te stijgen."

Het manifest van In de Warande laat de vraag hoe een boedelscheiding moet afgehandeld worden onbeantwoord. Is een splitsing wel praktisch haalbaar?

Remi Vermeiren: "Het manifest handelt inderdaad, zoals het hoort, eerst en vooral over het 'waarom'. Natuurlijk is een opdeling praktisch haalbaar. Andere landen hebben het ons al voorgedaan, en bij ons hebben de gemeenschappen en gewesten voor bepaalde bevoegdheden, zoals onderwijs, al verregaande autonomie.Waar een wil is, is een weg. Zoals gezegd gaat het hier over een win-win-situatie. Bovendien stelt het manifest een uitdoving van de transfers voor over 10 jaar, zodat Wallonië geleidelijk en eindelijk economisch onafhankelijk kan worden."