Claude Marinower, Kamerlid en Lid van de raad van bestuur van het 'Joods Museum voor Deportatie en Verzet'

Ligt de jeugd tegenwoordig nog wakker van ons verleden, en meer in het bijzonder de gruwelen van de Tweede Wereldoorlog?

"Wie zijn geschiedenis niet kent, is gedoemd ze opnieuw te beleven. De vraag is niet zozeer of jongeren al dan niet geïnteresseerd zijn in geschiedenis, maar wel of jongeren enige interesse betonen voor gruweldaden die zich in onze regio iets meer dan 60 jaar geleden afspeelden. Gruweldaden ingegeven door een uitroeiingsscenario voor een volk, bedacht door een zeer beschaafd Europees volk. Het is onaanvaardbaar dat in verschillende Antwerpse scholen groepjes allochtone jongeren het doceren van deze geschiedenis onmogelijk maken. Het is mijn overtuiging dat racisme en intolerantie voor een zeer groot stuk gebaseerd zijn op een manifest gebrek aan historische kennis en de instandhouding van incorrecte vooroordelen. Ik ben er dan ook van overtuigd dat het onderwijs hier een belangrijke rol kan spelen. Kennis van de geschiedenis moet er mee voor zorgen dat mensen begrip krijgen voor elkaar. Vooroordelen zijn te vaak te wijten aan onwetendheid. Het kan toch niet zijn dat joodse kinderen of ouderen in de 21e eeuw op straat aangevallen worden louter en alleen omwille van hun jood zijn? Hoe kunnen we van integratie spreken als mensen geweigerd worden voor een job louter en alleen omdat ze van Marokkaanse origine zijn?"

Op welke manieren kunnen we het besef bij de toekomstige generaties levendig houden?

"Een recent project in de Amsterdamse scholen heeft aangetoond dat Marokkaanse leerlingen positiever zijn gaan denken over joden nadat ze van Marokkaanse docenten lessen kregen over de Tweede Wereldoorlog. Onlangs bracht een gemengd gezelschap van joodse en allochtone studenten een bezoek aan het vernietigingskamp van Auschwitz.Waarom zou dit niet kunnen in België? Op mijn aandringen heeft minister Dupont, verantwoordelijk voor 'gelijke kansen', aangekondigd het educatief project 'Scholen voor de democratie' uit te werken. Dit initiatief behelst een globaal pedagogisch project met bijbehorende middelen en onder meer een bezoek aan het joods museum van deportatie en verzet te Mechelen, het Fort van Breendonk of, voor de laatstejaarstudenten secundair, Auschwitz. Persoonlijk heb ik reeds verschillende contacten gehad met leerkrachten die dit programmaonderdeel met hun klassen reeds willen uitvoeren."

Is het oprichten van monumenten en musea een goede manier om dit thema in de belangstelling te houden?

"Musea hebben zeker een bijzonder grote educatieve waarde. Zij moeten de bevolking tonen wat er zich in het verleden heeft afgespeeld, en waartoe racisme en meer bepaald antisemitisme kunnen leiden. Confrontatie met de gruwelijke realiteit is daarbij noodzakelijk. De doden hoeven geen herdenkingsplechtigheden. Zij zijn het niet die de levenden missen, het zijn de levenden die hen missen, twee of soms drie generaties die ten gevolge van een hallucinante politiek ontrukt werden aan het leven, aan hun familie en aan hun vrienden. Het thema moet in de belangstelling blijven, zoniet sterven de vele slachtoffers een tweede, misschien nog afschuwelijkere dood: vergeten worden door hun gelukkigere lotgenoten."